Weekend zapowiadał się co najmniej ciekawie, małe spotkanie bikestatstowe w Rowerowej Norce. W Piątek pozbierałem się i ruszyłem z nieco ponad 2 godzinną wyprawę na Pastwisko do Łośnia. Wyjechałem dość późno, związane to było z wcześniejszą wizytą w serwisie rowerowym (w kilometrówce tego wpisu jest to uwzględnione – ok. 1.86km). Droga prowadziła wytyczoną nieco wcześniej trasą przez Giszowiec, Mysłowice, Sosnowiec, Strzemieszyce … . Można by o tym długo pisać tylko po co. Denerwujący był jedynie ruch na fragmentach trasy i pozimowe dziury w drodze.
Na miejscu przywitanie z Kosmą100 i Jurkiem57. Chwila odpoczynku rozmowy z Jurkiem (Monika była jeszcze w pracy Shit). Zajęliśmy się rozmową o … tu zaskoczenie … rowerach … itp. :). Wkrótce dołączyli do nas Młynarz, Asiczka, Djk71, Anonimowa Anetka ;P, Viktor, Igorek.
Snując plany na dzień następny i długo rozmawiając, słuchaliśmy monologów Jurka. Początkowo wydawało mi się, że trzeba mieć niesamowitą pamięć aby zapamiętać tak obszerne fragmenty m.inn Pana Tadeusza, odkryłem jednak, iż gdzieś w zakątkach mojego zrytego beretu one również się zachowały, czają się i naprawdę niewiele potrzeba aby je odtworzyć. Masakra, nie przypuszczałem, że po kilkudziesięciu latach które upłynęły od nauki trzynastozgłoskowca, dalej go …. pamiętam. W tamtych czasach jakoś nie byłem w stanie tego docenić, może dlatego, że bliżej mi było do matematyki gdzie wszystko jest proste, logiczne, jedno wynika z drugiego, może poza aksjomatami ;) (wiem poleciałem). Kilka lat temu coś się we mnie zmieniło i zmienia się dalej. Doceniam inne kino, inna muzykę, inne książki. Chyba rośnie we mnie obcy … a może na starość przemieniam się w piękną wielką purchawkę ;P Jeszcze trochę i zacznę oglądać mecze … masakra …
Po niesamowitym wieczorze nastąpiło to co nieuchronne, po kolei wpadaliśmy w objęcia Morfeusza … (nie tego z Matrixa).

Pobudka dość wcześnie rano. Plan dnia obejmował poszukiwanie „Twenty Ninera” godnego Króla Dariusza III . Kiedyś pewnie by mnie to zdziwiło, teraz już nie. W samym Krakowie nasza wesoła kompanija podzieliła się na 2 grupy. Grupa ”Łysego Faceta” udała się na przegląd sklepów rowerowych a grupa „Rudej Dziewczynki” i Młynarza udała się na Wawel. Przyłączyłem się do tej drugiej … w zasadzie innej możliwości nie miałem (i źle mi z tym nie było) :)
Dawno nie byłem w Grodzie Kraka, skala zmian jakie tu zaszły poraża, wszystko piękne, odrestaurowane, tysiące turystów z całego świata, chwilami próbowaliśmy odgadnąć po języku co to za nacja. Śląsk i moje rodzinne Katowice wyglądają przy tym jak wymarłe miasto, gdzieś na peryferiach świata. Przecież i u nas są piękne zakątki, miejsca które warto pokazać. Jednak kolejne decyzje włodarzy śląsko-dąbrowskich miast idą chyba nie w tą stronę. „Kurtury” Panowie „Kurtury” , a reszta sama przyjdzie.

Co jest grane © amiga

Kobieta mnie bije © amiga

Grupa Młynarza © amiga

Ruda dziewczynka © amiga

Wpuście mnie .... © amiga

Smok analog © amiga

Anonimowa Anetka & Znajoma100 © amiga

Popołudnie w Krakowie © amiga

Co ty królu złoty © amiga

Po jakimś czasie nasze 2 drużyny ponownie zostały scalone pod Smokiem Wawelskim i już razem udaliśmy się na rynek. Pogoda wymarzona, może troszeczkę chłód dawał się we znaki, ale nie to było naszym największym zmartwieniem. Kilkadziesiąt fot później trzeba było zbierać się w drogę powrotną. Jeszcze krótka wizyta w McDonalds i po godzinnej jeździe byliśmy powtórnie na pastwisku. Kolejny wieczór upłynął na pogaduchach, wizytach w pobliskim sklepie w celu uzupełnienia paszy. Jednak główną atrakcją wieczoru był pokaz zdjęć tych dzisiejszych jak również tych sprzed kilku lat. Ech piękne czasy, już chyba nie wrócą, ale są wspomnienia, są zdjęcia … .
Morfeusz ponownie wygrał z nami, może jednak nie z wszystkimi .. Jeszcze wiele godzin później po domu rozchodził się odgłos uderzeń w klawisze maszyny do pisania. To Młynarz tworzył nowy poemat dla potomności.
Nastał poranek 3 dnia … pora było się zbierać, dzisiaj czekało mnie przyjęcie gadżetów powracającej na łono ojczyzny Siostry z Francji. Powrót do domu miał być rowerowy, jednak pogoda sprawiła małego psikusa. Rano siąpił deszcz, później spadł grad, śnieg, znowu deszcz … Chyba ktoś mi próbował coś przekazać, może żeby nie opuszczać Łaskowej Jaskinii Rowerowej ? Niestety obowiązki wzywały, a czas nieubłaganie gdzieś uciekał. Dałem się więc odwieźć do domu samochodem. Na miejscu czekała już na mnie ekipa przeprowadzkowa, kolejne 2 godziny minęły mi na bieganiu z paczkami z dołu na górę, resztki wypitego dzień wcześniej piwa gdzieś się ulotniły. Wykończony w końcu przed 15:00 wróciłem do domu. Wieczorem wygospodarowałem trochę czasu aby skrobnąć na bloga . Myślę, że ten weekend przewartościował ponownie moje podejście do świata ludzi, a to za sprawą towarzystwa w gronie którego się znalazłem. Dziękuję za to doświadczenie i za waszą znajomość, przyjaźń, wspólny weekend ... :)

A i jeszcze najważniejsza sprawa KUPUJCIE GADGETY w ROWEROWEJ NORCE. Są niesamowite.
Sklep Rowerowa Norka
Rowerowa Norka na Allegro

Rowerowe kolczyki © amiga

Kocie oczy © amiga

Rowerowa bransoletka © amiga

kolyczyki Bikestats © amiga

Ps. Wiele, rzeczy nie udało się w weekend zrobić, a nawet zacząć, niestety czas nie był z gumy. Odrobimy to przy okazji.

Po wczorajszej miłej wycieczce na pustynię dzisiaj nastąpił moment pożegnania się z Kosmą i Mustą. W chwili wyjazdu pogoda jest rewelacyjna, piękne słońce, jest ciepło (jeżeli można tak napisać o zerze stopni).

więc stąd te chmury © amiga

Jadę podobną trasą jak wczoraj, tyle, że w odwrotnym kierunku. Jakoś dziwnie szybko się jedzie, może to ta pogoda, a może to że doładowałem baterie ? Po godzinie jestem już na wyjeździe z Sosnowca i kieruję się do centrum Mysłowic. Niestety ktoś tam u góry chyba mnie nie lubi, zaczyna wiać bardzo silny wiatr i pojawiają się płatki śniegu. Niedobrze. Zatrzymuję się na chwilę przy Biedronce Mysłowickiej, szybkie uzupełnienie płynów i zapasów energii i ruszam dalej. Nie ma na co czekać, wygląda na to, że pogoda nie będzie mnie rozpieszczać. Ostatnie 15km jadę w śnieżycy, za Giszowcem wjeżdżam w las, tu wieje zdecydowanie mniej, ale za to spotykam się z lodem i śniegiem na ścieżce rowerowej. Prędkość średnia mocno spada, ale w końcu nie chodzi o to aby się zabić, tylko dojechać :)

Jestem w lesie © amiga

Jeszzce kilka km © amiga

Marzy mi się już wiosna. Temp. > 15 stopni, bez śniegu. Jeszcze chwilę trzeba będzie na to poczekać, Królowa Śniegu jeszcze nie odpuszcza.
Dzięki Kosma za wczorajszy dzień :)

Piątek - przygotowania
Po dłuższej przerwie w pedałowaniu trzeba było zająć się rowerem. Kilka dni wcześniej wymiana tylnej przerzutki zakończyła się porażką. Stara linka była zbyt krótka i coś trzeba było z tym zrobić. W piątek dotarły nowe linki i późnym wieczorem wybrałem się do znajomego. Skończyło się na wymianie linek do obu zmieniarek, przy okazji zainstalowana została przednia przerzutka. Zobaczymy jak będzie się spisywać... Wymianę kasety i łańcucha zostawiłem na później, jeszcze nie ma tragedii.

Sobota - kierunek pustynia
Wyjazd na miejsce spotkania ok 10:30. Pogoda całkiem ciekawa - świeci słońce, jest względnie ciepło, więc zamiast wpakować się do pociągu postanowiłem przejechać cały dystans rowerem. Pierwsza część trasy prowadzi przez las pomiędzy Ochojcem a Giszowcem, i ... masakra. Całe 6 km to jazda po lodzie, wodzie i błocie, 2 razy musiałem się asekurować nogami. W Giszowcu mam już solidnie przemoczone buty, rokowania nie są najlepsze, ale jak się przejechało 6 km to kolejne 30 też dam radę ;). Jadę jednak szosami, nie ładuję się do lasów, jest zdecydowanie lepiej. Prawie zero śniegu i lodu, jedynie jeziora i dziury w jezdni sprawiają problemy. Mijam kolejne miasta, Mysłowice, Sosnowiec i jadę w kierunku Łośnia. Zatrzymuję się tylko raz, uzupełniam poziom płynów i po kolejnych kilkudziesięciu minutach docieram na miejsce. Witam się z Kosmą i Mustą, chwila odpoczynku przy ciepłej herbacie i pora ruszyć dalej. W końcu dzisiejszym celem jest zdobycie pustyni Błędowskiej.

Kościół w Błędowie © amiga

Błędowski wielbłąd © amiga

Jedzie się przyjemnie. Od czasu do czasu pojawia się słońce ogrzewając nas. Drogi jakiś dziwnie suche, w końcu zbliżamy się do pustyni ;) ,zatrzymujemy się kilka razy, focąc okolicę. Docieramy w pobliże pustyni i ... ostatnie 400m to jazda ekstremalna po lodzie i śniegu. Miejscami nie ma mowy o jakiejkolwiek jeździe. Jednak po dotarciu na miejsce szok ... na pustyni praktycznie nie ma śniegu ?? Leo Why ?

Nie ma, nie ma śniegu na pustyni © amiga

Powrót do Łośnia
Po kilkunastu minutach spędzonych na pustyni zbieramy się. Chmury nie wróżą nic dobrego. Na dokładkę buty mam już masakrycznie przemoczone, ważą chyba kilka kg więcej, nie czuję nóg, ale jadę. Zrywa się silny „wmordę’ wiatr, nawet jazda z górki wymaga wysiłku, a moja kondycja po zimowej przerwie nie jest najlepsza. Na dokładkę na 10km przed metą siadają mi baterie, jazda nie sprawia mi przyjemności, męczę się, w efekcie poddaję się na jednej z górek. W najbliższym otwartym sklepie za radą Moniki kupuję batony, może pomogą. Niestety drugi kryzys dopada mnie jakieś 400m przed domem Kosmy. Ponownie walczę ze słabością. Ech, chyba trzeba będzie przeprosić się z rowerkiem treningowym.

Epilog.
Już na miejscu szybka kąpiel, jest lepiej, siły powoli wracają, czuję się dobrze. Wieczór kończymy grając w Scrabble, składając przy okazji biżuterię (w zasadzie Monika składa, ja kibicuję :).

Hator, hator, hator © amiga

Relacja Moniki

Od rana nap...alał mi baniak, chyba na starość pogoda daje mi się we znaki. W pracy za diabła nie mogłem się skupić. Dopiero wieczorem ból mnie zaczął opuszczać. Gdy znalazłem się w domu było już prawie idealnie, jednak zaczęła mnie dla odmiany roznosić energia. Znam tylko jeden naprawdę skuteczny sposób - Rower. Długo nie namyślając się dosiadłem rumaka i pognałem (patrząc na średnią to chyba popełzłem) w kierunku Muchowca, Doliny 3 Stawów, Parku Kościuszki, Kopalni Wujek i wróciłem do domu. Chwilę przed wyjazdem dotarło do świadomości, że pogoda jest trochę nijaka, siąpi drobny deszcz a okolicę spowija mgła, więc założyłem błotniki ;). Dzięki temu udało mi się nie u....ć. A co do tytułu to nie wiem czemu ale po głowie przez cały czas chodziła mi ta piosenka:



Poniżej kilka dzisiejszych fot:

Przy lotnisku Muchowiec © amiga

Dolina 3 stawów © amiga

Kopalnia Wujek © amiga

Kadencja: 50 (szaleństwo)

Wczoraj lało. Dzisiaj tez było nieciekawie. Szczęśliwie po południu zaczęło się wypogadzać, wiatr zelżał, więc coś mnie podkusiło by dosiąść po raz kolejny rumaka.
Zadzwoniłem jeszcze do Piotrka, może się wybierze dzisiaj i ... stał się cud. W końcu ruszył 4 litery i pojechaliśmy. Niestety rowerowe opierdalanie się odcisnęło na nim swoje piętno. Podjazd pod Murcki wykończył go (chociaż wybrałem asfalt), siły się skończyły i robił to co Polacy potrafią najlepiej. Narzekał prawie całą drogę, a to że już nie dla niego, a to że jadę za szybko, że góra wysoka. .... Mać. Skróciłem mu więc męki do minimum. Po Murckach krótki zjazd w kierunku Giszowca, następnie powrót do domu.
W lesie dość przyjemnie, może jedynie gdy zaczął zapadać zmrok zrobiło się chłodno, ale temp cały oscylowała powyżej zera.

Ilość km nie powala, ale zawsze to coś. Gorzej, że pewnie przez kolejny tydzień nie uda mi się nigdzie wyrwać :(.

Na styczniowym szlaku © amiga

Średnia kadencja: 47 (jest coraz gorzej)

... Siedzę na koniu ...

Dzisiejszy wyjazd wyszedł jakoś tak spontanicznie, ... a może zmotywowały mnie noworoczne wpisy na bikestatsie ?
Przed 20:00 pozbierałem się i ruszyłem na małą rundkę po okolicy. Początkowo było miło i przyjemnie, temperatura jesienna, a może już wczesnowiosenna ? W każdym bądź razie było ok 10 stopni w chwili gdy wyjeżdżałem. Nie planowałem większej trasy, ... zresztą te 30 km to żaden wyczyn. Jednak po prawie miesiącu przerwy (spowodowanej pogodą i przeziębieniem) czuję delikatne zmęczenie. Chyba pora popracować nad kondycją. W końcu już za 2.5 miesiąca trzeba wrócić na trasę dojazdową do pracy ;)
W WPKiW pogoda zaczęła się nieco psuć, temperatura wyraźnie się obniżyła, zaczął padać deszcz ze śniegiem i wiał silny wiatr. Brrr.
Trzeba było się zbierać spod Planetarium i najkrótszą drogą wrócić do domu.

Poniżej kilka dzisiejszych fot.

Kładka nad ul Rozdzieńskiego © amiga

Nocny spodek © amiga

Gwiazdy - osiedle w centrum katowic © amiga

Szyb byłej kopalni Katowice © amiga

Kopernik też była kobietą © amiga

Stadion Śląski © amiga

Kadencja 55. (masakra)

Po wczorajszej wigilii firmowej dzisiaj czułem się niespecjalnie. Kac mocno męczył, chociaż w zasadzie nie wiem po czym. Dzisiejszy poranek był ciężki, ale co ja nie dam rady .... ? Rano odwiedziny kilku okolicznych sklepów. Zaliczenie 2l koli i ... prawie jak nówka postanowiłem się przejechać gdzieś ... . Pogoda piękna, jak .... nie w grudniu, około 13:00 w końcu wyjechałem. Miałem ok 3 godziny czasu, więc bez kombinowania pojechałem standardową trasą przez Murcki, Lędziny, Mysłowice, Wesołą, Giszowiec i wróciłem do Ochojca. Wczorajsza "wilijo" męczyła mnie przez całą drogę, dodatkowo w którejś z przydrożnych kałuż zamoczyłem lewą nogę i ostatnie 10 km były walką z własną słabością. Przemarznięte palce dawały mocno znać o sobie, przynajmniej je czułem i wiedziałem, że jeszcze tam są. :) Dopiero kąpiel w domu rozwiązała ten problem.

Miałem okazję w końcu w samotności jadąc na rowerze przemyśleć kilka spraw, zastanowić się co dalej. Przy takiej pogodzie można było wszystko widzieć w różowych kolorach. Chociaż wiem, że tak nie jest i .. nie będzie. Przyszły tydzień oceniam raczej na ciężki. Ale od czasu do czasu trzeba dostać w du.ę, żeby zrozumieć jak było rewelacyjnie i bezproblemowo wcześniej i jak może być.

Starczy tego smęcenia. Coraz bliżej do wiosny więc będzie można znów poszaleć na trasie Katowice->Gliwice :) Jeszcze tylko 3 miesiące zimy

Klika dzisiejszych fot:

Jesienne klimaty © amiga

rzeczka pod Lędzinami © amiga

Pole pod Lędzinami © amiga

Pole pod Lędzinami - jeszcze raz © amiga

Mysłowice - zalew Wesoła Fala © amiga

Zapis trasy:
Pokaż trasę GPS

Kadencja: 58

Kilometrówka zawiera dodatkowo ok 3-4km z wcześniejszego wyjazdu po mleko do .. mlekomatu :)

Hasiok: Adrian

Wracając z pracy nic mi się nie chciało, na dokładkę denerwowali mnie bikerzy, w sumie minęło mnie ich kilkadziesiąt. Wyglądało na to, że dzień skończy się na Discovery, jednak szczęśliwym zbiegiem okoliczności zostałem zmuszony do wyjścia z autobusu kilka przystanków wcześniej niż zwykle. Nie chciało mi się czekać na połączenie i polazłem z buta do domu. O dziwo chęci wróciły, miałem ochotę na jazdę na rowerze, jazdę w nocy, przy lampkach, po lesie.
W domu spojrzałem z obrzydzeniem na stacjonarny rower, jego czas chyba jeszcze nie nadszedł. Za to po szybkim objedzie i przebraniu się dosiadłem KTM-a i w drogę.
Zahaczyłem o Piotrka, nie miał ochoty na jazdę więc pognałem sam. Pierwotnie planowałem większe kółko, ale będąc sam zdecydowałem się nieco krótszą i bezpieczniejszą drogę.
Odwiedziłem Muchowiec, Dolinę 3 Stawów, Bulwary Rawy, Rondo, SSC, WPKiW i wróciłem przez Załęską Hałdę i Ligotę.
Ścieżki rowerowe w Katowicach były już wyludnione, podobnie w WPKiW. Spodziewałem się więcej spacerowiczów i rowerzystów, ale w końcu co mnie obchodzą inni. Chyba temperatura i ciemność ludzi wystraszyła, niech żałują. Noc jest dzisiaj piękna, pomimo zachmurzenia i lekkiej mgiełki.

Może jutro powtórzę tą eskapadę ?

Kilka dzisiejszych fotek:

Dolina 3 stawów w Katowicach © amiga

Centrum Katowic © amiga

Chionka już stoi © amiga

Ufo wylądowało © amiga

Kadencja: 55 (masakra. Jak to się ma do kadencji 90-100 na stacjonarnym rowerze)

Poranna podbudka trochę inna niż zwykle. Budzi mnie kot Moniki. Postanowił sprawdzić co się stanie gdy podrapie lub ugryzie mnie. Co było robić trzeba było wstać.

Musta fota 1 © amiga

Musta fota 2 © amiga

Musta fota 3 © amiga

Inne zdjęcia tego przemiłego kotka są tutaj: Mad black cat

Po szybkim śniadaniu i chwili odpoczynku zaczynam się zbierać. Pora wracać do domu. Kosma postanawia mnie kawałek odprowadzić, zatrzymujemy się na chwilę przy pomniku żołnierzy w Łośniu.

Pomnik w Łosniu © amiga

Rozstajemy się kilka km dalej. Monika opisuje mi z grubsza plan trasy do Katowic: prosto, w lewo, prosto, prosto, prosto, w lewo, prosto, prosto, prosto, prosto, w prawo, prosto, prosto, prosto, w lewo i jestem w Sopienicach :)
Jadąc dalej postanawiam zaliczyć lasek w pobliżu Nikiszowca. Po małej rundce, wracam do Nikiszowca, i jadę dalej przez Giszowiec. Tutaj kilka godzin przerwy u rodziny i na spokojnie po 15:00 zaliczam ostatne 7 km przez las Ochojecki.

Dawno nie miałem tak wspaniałego weekendu rowerowego.
Pomimo tego, że jest już listopad, jest rześko, pogoda dopisała, a w takim towarzystwie nie można się nudzić.

Pokaż trasę GPS

Kadencja: 54

Pokaż trasę GPS


Sobota, 5:30 słyszę głos budzika. Chyba jestem chory, żeby w weekend wstawać o tej porze. Ale cóż, jestem umówiony na wypad rowerowy z Kosmą.
Pociąg odjeżdża z Katowic o 7:33 więc mam trochę czasu. Pakuję się, ubieram i w końcu wyjeżdżam. Centrum miasta wyludnione, to chyba efekt temperatury i tak wczesnej pory. Kupuję bilety i idę na peron. Dziwne … pociąg przyjeżdża o czasie.

W Dąbrowie Górniczej Ząbkowicach dosiada się Monika i dalej jedziemy razem. Jest trochę czasu, żeby pogadać, więc czas mija nam na przyjemnej rozmowie. Względnie szybko pociąg osiąga nasz cel: Częstochowę. Na miejscu kontaktujemy się z Poisonkiem i jedziemy na spotkanie. Chwila na przywitanie, poznanie się i kręcimy dalej. Arek oprowadza nas po okolicy, po drodze opowiadając o mijanych miejscach.

W krótkim czasie dojeżdżamy do Częstochowskiego Kirkutu, niestety brama jest zamknięta, nie próbujemy jej sforsować. Robimy kilka fotek, obiecujemy wrócić tutaj gdy będzie nieco cieplej, a dzień dłuższy.

Brama Częstochowskiego kirkutu © amiga

Menora nad bramą kirkutu © amiga

Kolejny punkt naszej wycieczki to góra Ossona. Miejsce niesamowite, przy dobrej pogodzie można z tego miejsca podziwiać panoramę Częstochowy, niestety zamglenie skutecznie nam to utrudnia. Na dokładkę na podjeździe pęka mi łańcuch, drugi w tym sezonie. Okazuje się, że pękł bolec ze spinki. Mam ze sobą zapasową więc nie ma problemu. Kilka min później mogę jechać dalej, w między czasie Monika próbuje zmierzyć się z podjazdem, na "ściankę płaczu", po kilku próbach rezygnuje.
Zatrzymujemy się na chwilę przy kapliczce, robimy zdjęcia i jedziemy dalej.

Kapliczka na górze Ossona © amiga

Jedziemy dalej w kierunku Olsztyna. Naszym kolejnym celem jest znajdujący się tam zamek, w zasadzie ruiny zamku.

Ruiny zamku w Olsztynie © amiga

Mamy okazję podsłuchać rozmowę sędziwych kobiet na temat kremacji. Nieco więcej na ten temat jest na blogu Moniki

Uchachani jedziemy dalej. Zatrzymujemy się przy "Barze pod Kotem",

Bar pod kotem © amiga

Spotykamy Kota któremu bar zawdzięcza swoją nazwę.

Garfield © amiga

Niestety tutaj musimy się tutaj pożegnać z Arkiem, jest umówiony i nie może nam dalej towarzyszyć. Niemiej poznanie go i przekazanie mu kierownictwa naszej wyprawy było niesamowitą przyjemnością. Chwała mu za to ;)

W barze wypijamy po grzanym piwku i ruszamy dalej. Dzień jest stosunkowo krótki, a przed nami jeszcze kawał drogi. Jedziemy czerwonym szlakiem, ale tylko chwilę, udaje nam się nieco pokręcić drogę. Naprawiamy to kilka km dalej wracając na właściwy szlak.

Jedziemy w kierunku Złotego Potoku, zatrzymujemy się tylko raz przy kapliczce św. Idziego, robimy foty i kręcimy dalej.

Kapliczka św Idziego © amiga

W Złotym Potoku odwiedzamy zespół pałacowo parkowy. Miejsce piękne, wiosną i latem musi to być bajecznie, teraz jest to nieco ponuro. Ruszamy dalej, czas nas goni. Jednak w mieście czeka nas dość niemiła przygoda. Jakiś baran jadąc Tirem przejechał kilka cm od nas. Moim rowerem lekko zachwiało, ale Monikę zdmuchnęło na pobocze. Dobrze, że nic poważnego się nie stało. Na swoje nieszczęście kierowca nieco dalej zatrzymał się na parkingu, a ja miałem okazję posłuchać wiązanki jaką posłała wk...a kobieta do kierowcy. Zrobił się jakiś dziwnie mały ... .

Zespół pałacowo-parkowy w Złotym Potoku © amiga

Nie tracimy wiele czasu na "barana" za kółkiem i pedalimy dalej. Przed nami Brama Twardowskiego.

Brama Twardowskiego © amiga

Kilka km dalej jadąc szlakami zastanawiamy się, czy noc nie zaskoczy nas na szlaku, więc zmieniamy nasze plany i postanawiamy jechać dalej drogami. Nie ustrzegliśmy się jednak od pokręcenia w niewłaściwą stronę i gratis dokładamy sobie kilkanaście km więcej. W zamian po drodze mijamy kilka ciekawych skałek.

Skałki na jurze © amiga

Zaczynamy przyspieszać, W ciągu godziny dojeżdżamy do Myszkowa i chwilę później do Siewierza, tam chwila przerwy przy zamku i jedziemy dalej.

Zamek w Siewierzu © amiga

Zaczyna się ściemniać, na szczęście rogatki Dąbrowy Górniczej już tuż, tuż. Włączamy lampki i ostatnie kilkanaście km jedziemy w ciemności. Szczęśliwie docieramy na miejsce noclegu w Łośniu. Wieczorem kilka "szpili" w Scrabble, przy muzyce Nightwish i Evanescence. Później seans filmowy "Monty Python w Operze" i pora spać. Jutro czeka mnie powrót do domu.

Kadencja: 58