Wyprawa wzdłuż zachodniej granicy z Karoliną - dzień 2

Czwartek, 20 czerwca 2019 · Komentarze(0)
Uczestnicy
Drugi dzień wyprawy, tak naprawdę to po raz pierwszy wjedziemy na Oder-Neiße-Radweg, szlak po Czeskiej i Niemieciej stronie prowadzący od źródeł Nysy Łużyckiej poprzez miejsce gdzie łączy się z Odrą dalej Wartą, aż do ujścia do morza. Odpuściliśmy sobie początkowy odcinek, wiele by to nie zmieniło, jednak naszym celem jest morze. Szlak ma nas w tym wspomóc. Przy okazji planujemy zwiedzać ile się da po obu stronach rzek... Z Bogatyni wyjeżdżamy około 5:30... Planujemy odcinki po około 80-90 dziennie tak by po 15 uciekać przed słońcem. Pogoda na dzisiaj także zapowiada się upalna. Przedsmak upału mieliśmy wczoraj, kilak godzin w pełnym słońcu i obydwoje mocno się odwodniliśmy. 

Dzisiaj dalej czuję tego konsekwencje, na szczęście zabieramy ze sobą spory zapas picia, a po drodze powinno być sporo sklepów, tak więc damy radę. Montując sakwy na rowerze zauważyłem przyczynę tego, że jedna z nich wczoraj spadła. Poluzował się pasek ;) 20 sekund starczyło by to poprawić ;)

Zabudowania Bogatyni
Zabudowania Bogatyni © amiga
Budynek w którym nocowaliśmy
Budynek w którym nocowaliśmy © amiga
Dom zegarmistrza
Dom zegarmistrza © amiga
Miedzianka w Bogatynii
Miedzianka w Bogatynii © amiga

Dobre kilka minut fotografujemy Bogatynię, w zasadzie jedno z jej obliczy. To ładniejsze. Wiele budynków w mieście wymaga renowacji, kompletnego remontu, czy jakiejkolwiek inwestycji. To efekty powodzi z 1997 roku i 2010... choć pewnie też wielu lat zaniedbań. W końcu wyjeżdżamy w kierunku granicy, po drodze mijamy kopalnię węgla, a w oddali widać elektrownię. O świcie wygląda to niesamowicie. Choć po wizycie w Bełchatowie chyba w jakiś sposób byłem przygotowany do widoku tak olbrzymiej dziury w ziemi. 

W drodze na trójstyk
W drodze na trójstyk © amiga

Widok na kopalnię i ekeltrownię
Widok na kopalnię i ekeltrownię © amiga
Wielka dziura w ziemi
Wielka dziura w ziemi © amiga
Kopalnia jeszcze raz
Kopalnia jeszcze raz © amiga

Co jakiś czas zerkamy na mapy, kombinujemy nad wariantami jazdy. W którymś momencie przejeżdżamy tuż przy granicy z Czechami, po polskiej stronie droga taka, że szkoda gadać, po czeskiej idealny równiutki asfalt, długo się nie zastanawialiśmy.. Z sakwami lepszym wariantem będzie coś mniej dziurawego :) Na dokładkę znak informuje nas, że do droga rowerowa ;) Chce się jechać. Po kilku km jednak musimy wrócić na polską stronę. Pojawiają się gdzieniegdzie stragany z papierosami, krasnalami i innymi śmieciami które chętnie kupują Niemcy. Sporo jest też stacji benzynowych, jak się później okazało paliwo jest nieco tańsze po naszej stronie... Co trochę mnie zaskakuje. 

Granica między Polską, a Czechami
Granica między Polską, a Czechami © amiga
Takie szlaki rowerowe to ja lubię
Takie szlaki rowerowe to ja lubię © amiga
Wracamy do Polski
Wracamy do Polski © amiga
W drodze
W drodze © amiga
Uśmiechnięta Karolina
Uśmiechnięta Karolina © amiga

Lądujemy przy trójstyku, miejscu gdzie spotykają się granice Polski, Czech i Niemiec. Punkt jest dobrze zaznaczony, wygląda nieźle. Musimy zrobić kilka zdjęć... Powolutku odbijamy w kierunku Zittau, nieco wcześniej przejeżdżamy przez most na Niemiecą stronę, trochę się kręcimy po uśpionym jeszcze mieście. Odszukujemy szlak wzdłuż Nysy. Jest dobrze oznaczony i robi wrażenie, to asfaltowa ścieżka :) Coś pięknego... 

Na trójstyku
Na trójstyku © amiga
W centrum Zittau
W centrum Zittau © amiga
Centrum Żytawy
Centrum Żytawy © amiga
Kostel sv. Petra a Pavla
Kostel sv. Petra a Pavla © amiga
Zabudowania w Niemieckich miasteczkach
Zabudowania w Niemieckich miasteczkach © amiga
Kolejny szachulec
Kolejny szachulec © amiga
Można by jechać takimi szlakami w nieszkończoność
Można by jechać takimi szlakami w nieszkończoność © amiga
Most nad Nysą
Most nad Nysą © amiga
Jakiś zamek?
Jakiś zamek? © amiga
Kolejne małe miasteczko
Kolejne małe miasteczko © amiga

Ludzi na drogach nie ma zbyt wielu, zresztą rowerzystów też widzieliśmy może 2-3 i to raczej w mieście w wariancie "jadę po mleko i bułki" a nie tych podróżujących. Dopiero po chwili dociera do mnie, że to nie jest dzień wolny, jeszcze nie ma wakacji. To my nieco przed czasem wystartowaliśmy. W sumie jakoś nie sprawia mi to większego problemu, zresztą osobiście wolę gdy jest cisza i spokój, niż gwar i setki ludzi. Z tego powodu nie lubię Wisły, Ustronia, Zakopanego... Z niewiadomych dla mnie powodów ludzie z dużych miast jadą do Zakopanego na Krupówki... Tylko po co jak i w Warszawie i w Krakowie i w Katowicach jest dokładnie to samo. Nie lepiej pojechać w las, w zakątki zapomniane przez ludzi i boga... Gdzie można faktycznie wypocząć.  


Niemieckie szlaki rowerowe
Niemieckie szlaki rowerowe © amiga
Pięknie tutaj
Pięknie tutaj © amiga
Sam szlak przynajmniej na tym odcinku robi na mnie niesamowite wrażenie, projektanci pomyśleli przy  projektowaniu, że czasami warto odbić nieco od rzeki, by coś pokazać. Przejeżdżamy przez Ostriz, stajemy nieco dalej na śniadanie za klasztorem St. Marienthal. Najwyższa pora na nieco dłuższy odpoczynek. Przed nami jeszcze spory kawał drogi. Patrząc na mapę już wiem, że źle oszacowałem odległość do przejechania na dzisiaj. Zapomniałem do dystansu dołożyć dojazd z Bogatynii do granicy. W sumie zamiast początkowo planowanych 90 km będzie tego o około 20 km więcej... Przy wieczornym zmęczeniu, będzie walka o przetrwanie. Na tą chwilę cieszmy się z przerwy :)

Centrum Ostriz
Centrum Ostriz © amiga
Klasztor St. Marienthal
Klasztor St. Marienthal © amiga
Klasztor St. Marienthal
Klasztor St. Marienthal © amiga
Wyjątkowo pojawił się szuter
Wyjątkowo pojawił się szuter © amiga
Zadowolona Karolina
Zadowolona Karolina © amiga
Po przerwie ruszamy dalej, szlaku trzymamy się do Ostriz, gdzie zaskakuje nas kładka na Polską stronę, na mapie jej nie ma... Długo się nie zastanawiamy, przejeżdżamy, a to pozwoli nam odwiedzić zaporę w Niedowie. Tam też się udajemy, szlak trochę się wije, tracę orientację, na mapie coś mi nie pasuje, to miejsce wygląda zupełnie inaczej na 2 różnych mapach. Pytamy się o drogę mieszkańców... Ufff... wiemy gdzie jesteśmy i gdzie jechać Chyba słońce wypaliło mi już dziurę w mózgu ;) 
Docieramy nad tamę, wiele tutaj nie ma, szkoda, że nie da się wjechać na samą tamę. Droga jest zagrodzona. Trudno. Zawracamy i kierujemy się na Radomierzyce i przejazd przez rzekę na niemiecką stronę. 
 
Zapora Wodna Niedów
Zapora Wodna Niedów © amiga
Okolice Radomierzyc
Okolice Radomierzyc © amiga
Strumień w okolicach Radomierzyc
Strumień w okolicach Radomierzyc © amiga
To gdzie jedziemy?
To gdzie jedziemy? © amiga
Wiadukt kolejowy przed Zgorzelcem
Wiadukt kolejowy przed Zgorzelcem © amiga

Powoli odczuwamy skutki podróży, to i tamto zaczyna nas boleć, a do mety jest jeszcze kawał drogi. Zbliżamy się do Görlitz, miasto zachwyca, jest niesamowicie odnowione, w centrum sporo turystów. W większości chyba niemieckich. Trochę kręcimy się tu i tam, by przejechać na Polską stronę. Ta część podzielonego miasta wygląda inaczej...  brak jakiegoś sensownego centrum, czegoś w rodzaju rynku, sporo remontów wymusza na nas skrócenie zwiedzania. Za to szukamy jakiejś otwartej knajpki. Problemem jest to, że dzisiaj w Polsce mamy Boże Ciało... W sumie jedyne co udało się znaleźć to chińską restaurację. Namawiam Karolinę byśmy tutaj zjedli. Ja nie mam problemów z takimi miejscami. Karolina obawia się, że nie będzie wiedziała co kucharz ugotował, czy będzie to wieprzowina czy lokalny mruczek, który nawiną się akurat w chwili gdy trzeba było przygotować dla nas danie ;)

Jak się okazało, samo jedzenie jest smaczne, pożywne i dość szybko podane. Obawy, że będzie to danie z kota czy szczura szybko się rozwiały. :) Z pełnymi brzuchami wracamy na niemiecką stronę i wyjeżdżamy z miasta czy raczej z miast... ;)
Görlitz - centrum
Görlitz - centrum © amiga
Mimo wczesnej pory jest już sporo turystów
Mimo wczesnej pory jest już sporo turystów © amiga
Görlitz - centrum
Görlitz - centrum © amiga
Uliczki w Görlitz
Uliczki w Görlitz © amiga

Obiad u Chińczyka ;)
Obiad u Chińczyka ;) © amiga
Dwa miasta - jedna rzeka
Dwa miasta - jedna rzeka © amiga
Görlitz przy Nysie
Görlitz przy Nysie © amiga
Szeroka Nyska w Görlitz
Szeroka Nyska w Görlitz © amiga
Widok na Zgorzelec
Widok na Zgorzelec © amiga
Droga łącząca 2 miasta - Zgorzelec i Görlitz
Droga łącząca 2 miasta - Zgorzelec i Görlitz © amiga
Karolina wraca z Polski ;)
Karolina wraca z Polski ;) © amiga
Wybrukowana uliczna na szlaku
Wybrukowana uliczna na szlaku © amiga
Takich niespodzianek nie lubię - chodzi o nawierzchnię
Takich niespodzianek nie lubię - chodzi o nawierzchnię © amiga
Punkt widokowy na Görlitz
Punkt widokowy na Görlitz © amiga
Pędząca przez pola :)
Pędząca przez pola :) © amiga
Okolica robi się coraz bardziej płaska, gór już nie widać, od czasu do czasu jedynie wiatraki umilają jazdę :) Jednak słońce i dystans daje się nam we znaki, co jakieś 30 minut robimy chwilę przerwy... To pomaga i to bardzo :) Ostatni odcinek przed Przewozem prowadzi lasem gdzie cień drzew bardzo nas wspomaga. Szkoda, że nie było tego więcej, otwarta przestrzeń zabija. W słońcu jest grubo ponad 30 stopni... Myślę, że nawet jest blisko 40... 
Wiatraki po niemieckiej stronie granicy
Wiatraki po niemieckiej stronie granicy © amiga
Punkt postojowy
Punkt postojowy © amiga
Domki na drzewach
Domki na drzewach © amiga
Kolejny domek :)
Kolejny domek :) © amiga
Chwila postoju
Chwila postoju © amiga
Centrum Rothenburga
Centrum Rothenburga © amiga
W Rothenburgu
W Rothenburgu © amiga
Chwila ulgi od skwaru
Chwila ulgi od skwaru © amiga
Pusto i płasko
Pusto i płasko © amiga
Gdyby jeszcze słońce tak nie paliło...
Gdyby jeszcze słońce tak nie paliło... © amiga

W końcu osiągamy przewóz, odszukanie noclegu nie nastręcza nam problemów. Jednak na miejscu okazuje się, że za sporą kasę dostajemy budki dla ptaków... Krew się we mnie trochę gotuje. W środku jest ciasno i gorąco... Rozmawiamy z właścicielem, dopłacam chyba 20 zł i przemeldowujemy się do Hotelu... Ściany blokują słońce, w środku jest zdecydowanie chłodniej... Jeszcze tylko wyprawa do sklepu i zwiedzić okolicę ;) I pora przyjrzeć się mapą, poszukać kolejnego miejsca postojowego. Kolejnego noclegu. Jak się później okazało dzisiaj był najdłuższy nasz odcinek. prawie 120 km... Było co robić ;)

Wieża Głodowa w Przewozie
Wieża Głodowa w Przewozie © amiga
Tablica przy wieży
Tablica przy wieży © amiga
Wieża Głodowa z innej strony
Wieża Głodowa z innej strony © amiga
Nasz dzisiejszy nocleg
Nasz dzisiejszy nocleg © amiga


Dla przypomnienia, część relacji jest na stronie PodPrad.info, opisany trochę innej perspektywy niż na blogach BS... 

Komentarze (0)

Nie ma jeszcze komentarzy.
Wpisz cztery pierwsze znaki ze słowa jlrek

Dozwolone znaczniki [b][/b] i [url=http://adres][/url]